Kiedyś tędy się szło do kościoła, a dzisiaj na zakupy

Budowa nieistniejącego dzisiaj kościoła ewangelickiego rozpoczęła się w 1743 roku. Władze miasta, z kolei, musiały stawić czoła oporowi hrabiny Czernin, która nie zamierzała zgodzić się na budowę tradycyjnej świątyni. Jej wizje zakładały skromny, drewniany budynek, który nie miał przyciągać wzroku ani wyróżniać się w krajobrazie. Kowarzanie jednak nie dali się zniechęcić, a ich determinacja doprowadziła do powstania murowanego kościoła, który w pełni odzwierciedlał ich duchowe potrzeby i ambicje.

Zrealizowany w zaledwie dwa lata, obiekt był dziełem nieznanego projektanta, z domniemanym wkładem murarza Gotfryda Selinga.

Uroczyste poświęcenie kościoła miało miejsce 21 września 1745 roku, a jego wnętrze, inspirowane ewangelickim kościołem w Cieplicach, stało się miejscem spotkań i modlitw dla lokalnej społeczności. Choć obiekt nie posiadał wieży ani krzyża, z biegiem lat zyskał swoją unikalną tożsamość. Przed świątynią posadzono drzewa, które tworzyły naturalną aleję, prowadzącą do wejścia. Dziś ta aleja prowadzi mieszkańców Kowar do bram… marketu...

Wraz z plebanią, wybudowaną w 1753 roku, oraz szkołą z 1789 roku, kompleks tworzył spójną całość, będąc centrum życia duchowego i edukacyjnego dla mieszkańców Kowar.

Pożar strawił kościół

Jednakże, jak to często bywa z obiektami historycznymi, ich przeznaczenie potrafi się zmienić w najmniej oczekiwanym momencie. Po wyjeździe ostatniego pastora w marcu 1945 roku świątynia nie miała gospodarza i była zamknięta. 3 stycznia 1959 roku nad ranem, wybuchł pożar który doszczętnie strawił kościół, pozostały tylko mury zewnętrzne, który rozebrano w latach 60-tych XX wieku.

Dziś na miejscu, gdzie niegdyś odbywały się nabożeństwa, znajduje się market, symbol współczesnych czasów i zmieniających się wartości. Przemiana ta jest niejako odzwierciedleniem zmieniających się potrzeb społecznych.