Marcin i niepodległość

Taką okazją może być dzień świętego Marcina, przypadający na 11 listopada. W dawnejrnPolsce tego dnia urządzano uczty świętomarcińskie, podczas których podawano gęsiernmięso, świeże bułeczki, rogale marcińskie z makiem (Ta tradycja jest do dzisiaj żywarnw Poznaniu), popijano to wszystko obficie gorzałką, grzanym winem i piwem.

Do jedenastego listopada trzeba było też zakończyć wszystkie prace w polu, czy wrnogrodzie, ponieważ po 11 listopada nie wolno było niepokoić ziemi (grabić, kopać,rnitd.), bo może w roku następnym nie wydać plonów zgodnie z przysłowiem, "Marcinowernżytko - diabła warte wszystko" Ten zwyczaj utrzymywany jest wśród rolników irndziałkowców i ogrodników do dzisiaj.

Jeśli 11 listopada padał śnieg mówiono: św. Marcin na białym koniu jedzie - zima będzie śnieżna, jeśli św. Marcin na czarnym koniu jechał (dzień był dżdżysty i ponury), zapowiadano że jesień długa będzie i mokra i bezśnieżna zima.

A kim był ów Macin?

Św. Marcin (316 - 397 r.ne.) syn legionisty rzymskiego, organizator najstarszegornklasztoru w Galii, biskup Tours od 371 , apostoł Galii. Św. Marcin był pobożnymrnrycerzem znanym z miłosiernych uczynków. Najbardziej znana legenda o św. Marcinierngłosi, że gdy pewnego razu zimową porą jechał konno, na swej drodze spotkał ubogiegornczłowieka, ledwie żywego z głodu i chłodu. Widząc biedaczynę Marcin bez wahaniarnodciął mieczem połę swego futrzanego płaszcza i wraz z sakiewką pełną pieniędzy,rnoddał potrzebującemu. W nocy we śnie, ukazał mu sięrnChrystus nakryty tym płaszczem i św. Marcin pod wpływem tego snu - nawrócił się.

Inna legenda głosi, jak to w 371 r. Marcin został wybrany biskupem Tours. Przedrnwyborem skrył się w komórce z drobiem, ale gęsi swoim głośnym gęganiem zdradziły gorni odtąd gęś jest atrybutem świętego. Św. Marcin jest jednym z najpopularniejszychrnświętych we Francji: patronem obżartuchów i pijaków. Św. Marcin czczony jest też jako opiekun koni,rnbydła, żołnierzy i ubogich. Jest także strażnikiem jesiennych zapasów na zimę,rnpatronem listopadowego uboju bydła i gęsi, połączonego z pieczeniem, wędzeniem irnsuszeniem mięsa na zimę.